Van welke snit de toekomstige regering ook zal zijn, zij wil graag op het onderwijs bezuinigen. Zou het niet iets voor BON zijn om samen met bij voorbeeld de Vereniging van Zelfstandige Gymnasia een kleine zelfstandige VWO-school overeenkomstig de beginselen van BON te ontwerpen met een minimale overhead? Men kan dan bij voorbeeld de leerstof splitsen in een gedeelte dat de leerlingen zelfstandig thuis of in een studiezaal of studiekluis moeten bestuderen en in een gedeelte dat zij bestuderen onder leiding van een hoogopgeleide docent. Waar het om stampwerk gaat zou men van de computer gebruik kunnen maken en het praktikum zou gevirtualiseerd kunnen worden.

De SDAP streefde niet slechts betere levensomstandigheden voor het proletariaat na maar ook verheffing des Volks. Zij dachten dat het merendeel der arbeiders na het lenigen van hun materiéle nood zich zou willen richten op kunst, cultuur en het verwerven van kennis. “Alle arbeiderskinderen naar het Gymnasium”. Max Pam heeft ooit eens in de NRC beschreven wat bij een lustrum een cultuuruiting van de Amsterdamse diamandwerkersbond was. Geen popmuziek of smartlap te beluisteren, alleen maar dat wat de beste componisten en toneelschrijvers ons te bieden hadden. En in de levensbeschrijving van de SDAP-er Boekman (http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn4/boekman) lees ik : “Zijn grote bekendheid zou Boekman echter verwerven op het gebied van de Kunstzaken.

Het FNV heeft voorgesteld om voor één EURO p.p. en per maand de kinderopvang grootschalig te maken. Een koopje! Ja, maar wat koop je er voor. Het primair onderwijs en het secundair onderwijs zijn er door schaalvergroting niet beter op geworden. Zou dat wonder bij de kinderopvang wel plaat vinden? Je zou er gemak en meer mogelijkheden voor je veel jongere kinderen mee kopen. O.a. vroegtijdige scholing. Maar je levert wel ouderrechten in. De grootschaligheid leidde er bij het basisonderwijs toe dat je je kinderen niet meer naar een ouderwetse school kon sturen en het moeilijker werd om je kind een klas over te laten slaan.

Door critici van het onderwijsbeleid is vaak gewezen op de overeenkomsten tussen de malaise in het onderwijs en de problemen in de gezondheidszorg. Beide hebben o.a. als overeenkomst de toegenomen bureaucratisering: meer managers en meer sturing en een verlammende verantwoordingsplicht voor de mensen op de werkvloer die een groot deel van hun tijd moeten besteden aan oneigenlijke taken, vooral met betrekking tot de invulling van en verslaggeving over de tijd die ze nog aan hun eigenlijke werk kunnen besteden. Daardoor leiden de activiteiten van managers, directeuren en bestuurderen niet tot grotere efficiency maar tot een goed verdienende toplaag en gefrustreerde vakmensen op de werkvloer. De gelijkenis gaat voor mij nog verder.

Als een nieuwe regering blijft bij het besluit van haar demissionaire voorgangster om de lerarensalarissen niet te verhogen is dat niet slechts een financiële tegenvaller voor de leraren op de werkvloer maar mogelijk ook het passeren van een point of no return op weg naar leraarloos onderwijs. Natuurlijk zullen er in het onderwijs wel mensen blijven die zich met leerlingen bezig houden maar dat zijn dan mensen die zo weinig boven de door de leerlingen te verwerven leerstof staan dat ze geen eigen kennis en inzicht kunnen overdragen. In de basisvorming is dat al met rekenen gebeurd.

Met “I want my money back” zou de Iron lady van Groot Brittennië een groot deel van de contributie die haar land aan de EEG moest betalen teruggeëist hebben. GB kreeg volgens haar in vergelijking met andere EEG-landen voor die contributie te weinig voordelen terug. Deze woorden zou menig belastingbetaler met schoolgaande kinderen ook vol overtuiging kunnen uitschreeuwen. En die behoefte zal nog wel enige tijd blijven. De kans dat we de PvdA en bovendien Plasterk terugkrijgen is groot. Plasterk wil als echt PvdA-man de getalenteerde kinderen afremmen. Ze zouden langer met ongetalenteerde leerlingen les moeten krijgen en omdat goede eerstegraads leraren zo duur zijn met mindere leraren genoegen moeten nemen.

Een voorstel voor een onderwijsparagraaf aan het komende kabinet afkomstig van deelnemers aan het tele-forum van de Vereniging Beter Onderwijs Nederland naar aanleiding van het opstellen van zo’n paragraaf op 29 mei tijdens de landelijke conferentie "inhetonderwijskanhetwel.nl" in Rotterdamdoor o.l.v. Prem Radhakishun.
A. De bezuinigingen in het onderwijs kunnen het bete plaats vinden door het aantal mensen dat voor of in het onderwijs werkt maar geen les geeft drastisch te verminderen.
B. Van elke opleiding en elk onderwijstype moeten op een aantal plaatsen in Nederland opleidingen gevolgd en met goed gevolg afgesloten kunnen worden die niet op competentiegericht leren gebaseerd zijn. Zo kunnen ouders en leerlingen een keuze maken.

Het ziet er naar uit dat de scholen voor hoogbegaafde kinderen van basischoolleeftijd de eerste slechtoffers zullen worden van de bezuinigingen van de overheid bij het onderwijs. Dat is verbazingwekkend omdat de overheid o.a. door middel van technologische en economische vernieuwing (innovatie) de Nederlandse welvaart in stand wil houden. Juist hoogbegaafden kunnen in principe een grote bijdrage leveren aan innovatie. De meeste van hen lossen graag problemen op en zijn daarin efficiënter dan gewone intelligente kinderen. Dat komt mede omdat ze goed allerlei schijnbaar ongerelateerde zaken met elkaar in verband weten te brengen en goed multidisciplinair kunnen denken. Maar ze moeten wel goed in de maatschappij terecht komen.

In navolging van de bijeenkomst van politici, leraren en professoren op 29 mei in Rotterdam hebben de actieve deelnemers van het teleforum van BON besloten een onderwijsparagraaph aan u, leden van de nieuwe regering te overhandigen ,waarvan wij hopen dat u ze als leidraad zult nemen voor beslissingen op het gebied van onderwijs. Wij zijn van mening dat onze kennis van de materie en onze inzet bij de discussie borg staan voor een tekst met desiderata die waard zijn om beschouwd te worden.
Onze desiderata zijn als volgt:

Op 29 mei in Rotterdam zullen politici, leraren en professoren een gezamenlijke onderwijsparagraaf samenstellen voor de nieuwe coalitie. Zou het niet een goed idee zijn dat de leden van het tele-BON-forum onmiddellijk daarna een voorstel voor een onderwijsparagraaph voor een nieuw kabinet bekend maken waar een ruime meerderheid van de forumdeelnemers achter staat? Ik denk aan de volgende adviezen:
A. Van elk opleiding of onderwijstype moeten op een aantal plaatsen in Nederland opleidingen gevolgd en met goed gevolg worden afgesloten kunnen worden die niet op competentiegericht leren gebaseerd zijn. Zo kunnen ouders en leerlingen een keuze maken.

In TROUW van vandaag de resultaten van een onderzoek bureau Intomarkt onder ouders over de wenselijkheid van een kortere zomervakantie voor het MO. Die zou dan even lang worden als de zomervakantie in het basisonderwijs. De meeste ouders blijken vóór te zijn. Maar zou dat ook het geval zijn als sommige vragen als volgt gesteld zouden zijn:
• Bent u, ouder, van mening dat het goed is om het beroep van leraar weer een stukje onaantrekkelijker te maken door het inkorten van de zomervakantie?
• Bent u, ouder, er voorstander van dat de scholieren daarvoor 5 vrije dagen buiten de vakanties krijgen en die 5 afgepakte vakantiedagen door de docenten niet gebruikt mogen worden als snipperdagen maar gebruikt moeten worden om te vergaderen of zich bij te scholen?

DE PVV wil belooft gedoogsteun aan een centrum-rechts minderheidskabinet. Een slimme zet want de partij die gesticht was door Pim Fortuyn ging o.a. te gronde door de afwezigheid van (politieke) zwaargewichten. Als je gedoogt kun je nog enorme invloed uitoefenen omdat je altijd de gedoogsteun kunt opzeggen maar je wordt niet verantwoordelijk voor ministeriele fouten. Voor BON is het slecht nieuws. Wilders denkt waarschijnlijk aan een kabinet met het CDA, de partij die er geen belang bij heeft om veel in het onderwijs ten goede te veranderen. De komende 4 jaar dreigen voor het onderwijs verloren te gaan.

Als sympathisant van de vakbond Leraren in Actie (LIA) heb ik op de vraag op welke wijze de leraren het beste konden staken als de overheid of de schoolbesturen maatregelen zouden doorvoeren die voor hen onaanvaardbaar zouden zijn een voorstel ingediend. Als onaanvaardbare maatregel werd bij voorbeeld gezien het verminderen van de vakantie van de leraren met één week. Ik heb voorgesteld dat de leraren elke week, nadat ze veertig uur gewerkt hebben, acuut voor die week zouden stoppen met werken.

De commissie Dijsselbloem heeft kritiek uitgeoefend op de invoeringen van onderwijshervormingen waarbij tevoren in voldoende mate onderzocht is of die in hun totaliteit wel verbeteringen zouden brengen. Je kunt het ook anders zien. De hervormers eisten algehele doorvoering om zo nodig te verbergen dat ze ongelijk hadden. Bij twee systemen naast elkaar blijkt na een aantal jaren vanzelf of de vernieuwingen het onderwijs verbeterd hebben. Maar nu kun je het mislukken van verniewingen op de veranderde leerlingenpopulatie schuiven “leerlingen kunnen zich door de afleidingen buiten de school minder goed concentreren”, “leerlingen zijn assertiever geworden” en “door het grote aantal allochthonen zijn de klassen inhomogeen geworden”.

Bij de diefstal van het woord professional ligt het wat gecompliceerder. Om te beginnen bestaat er een veel ouder woord van Nedelandse oorsprong, deskundige, dat precies hetzelfde betekent Maar de dieven vonden het blijkbaar te stoffing en vervingen het door een woord uit de Engelse taal, een actie waardoor, zoals wij bij BON weten, woorden meer glans krijgen. Maar er was ook nog een andere, onderwijskundige, reden waarom de grote jongens en wakkere carrièremeisjes uit de onderwijswereld liever dat nieuwe woord usurpeerden. Met de deskundigheid van een leraar werd vooral zijn kennis van zijn leervak bedoeld. En verder de door de leraar zelf ontwikkelde bekwaamheid om die vakkennis over te dragen en leerlingen te beoordelen.