Is er nou niemand die Plasterk de ogen kan openen voor de al enige tijd beschikbare mogelijkheden om de dure leerboeken te vervangen, die door de kinderen in zware tassen van huis naar school en terug moeten worden vervoerd. Een 'memorystick', of wel een opslagstaafje kan met gemak al het bestaande lesmateriaal voor een schooljaar bevatten. Een snelle printer in de school kan een afdruk maken van de aan de orde zijnde lessen (om nieuwe kennis op te nemen moet je het wel op schrift in de handen kunnen houden). Overigens ook op een DVD kan ruim voldoende worden opgeslagen.

Op 17 september 1743 werd Markies de Condorcet geboren. Als zoon van een Franse aristocraat werd hij opgevoed en onderwezen door de Jezuïeten. Op zestienjarige leeftijd verdedigde hij zijn briljante wiskundige thesis voor een groep professionele wiskundigen en hij was eenentwintig jaar oud, toen zijn ‘Essay over integraalrekening’ werd gepubliceerd, bewonderd door o.a. d’Alembert en Lagrange. Op zesentwintigjarige leeftijd werd hij verkozen als lid van de Franse Akademie van Wetenschappen.

Uit de rede van Prof.Dr.Ir.C.B.Biezeno ter gelegenheid van de leergang 'Reorganisatie van het Technisch Hoger Onderwijs' op 29 januari 1947:

Hoewel Jan Marijnissen de noden in de maatschappij duidelijk aan de orde weet te stellen, blijft zijn visie op de wijze van aanpak van de problemen steken in het uit zijn jonge jaren meegebrachte geloof in een door de overheid gestuurd land. In het interview met Ad Verbrugge bij de demonstratie van 26 maart werd de onderliggende oorzaak van de problemen in het onderwijs gelegd bij de door beiden terecht betreurde achterstelling van de vakbeoefenaren in de managementstructuur van de in het leven geroepen complexe onderwijsorganisaties.

Misschien heb ik het gemist, maar een vraag die door BON zou moeten worden beantwoord is: hoe moet de organisatie van een school worden ingericht?

Als ik zie hoe handig mijn kleinkinderen met hun computer omgaan, dan vraag ik me vertwijfeld af hoe onze politici er toe komen de scholen op te zadelen met door Brussel voorgeschreven procedures van aanbesteding voor de aanschaf van al die dure, te rijk geïllustreerde leerboeken, geproduceerd door enkele haast monopolistische uitgevers.

De politiek zou misschien ook eens moeten nagaan hoe het met de universiteiten is gegaan. Hieronder een door mij destijds opgesteld overzicht van de hervormingen, die ik heb trachten te bestrijden; helaas tevergeefs! Van de vrijheid van onderzoek, die mij deed besluiten Stanford weer te verlaten voor de TU-Delft (toen nog passend Hogeschool genoemd), is niets meer overgebleven, terwijl de graad van doctor een totaal andere inhoud heeft gekregen.

Schets van het “Plan Veringa” (opgesteld door J.F.Besseling maart 1971)

Elementen: Wet Universitaire Bestuurshervorming (WUB)

Sinds het onderwijs niet meer is verdeeld over vakdocenten, die vanuit een door aard van opleiding goed gedefinieerde superieure vakkennis aan leerlingen les geven, gecoordineerd door een primus inter pares, het hoofd of rector van de school, is het misgegaan. Vroeger kon worden geconstateerd dat het niveau van diploma’s van scholen voor bijzonder onderwijs achter bleef bij het niveau van scholen, waarin bij de aanstelling van de leraren slechts de vereiste vakkennis bepalend was.

In mijn artikel over Onderwijs onder 'Opinie' staat de volgende alinea, waarin ik mijn voorkeur uitspreek de term universiteit te reserveren voor instellingen, waar wetenschap als roeping wordt bedreven. Zelf koos ik voor de Technische Hogeschool, omdat ik het beroep van ingenieur wilde gaan uitoefenen

De academicus

Met mij hebben waarschijnlijk velen uitgekeken naar een reactie van het bestuur van BON op het actieplan van Plasterk. Op zijn Blog geeft Mark Peletier met twee andere bestuursleden, Paul Bezembinder en Ralph Hanzen, een reactie, die m.i. de kern van de zaak raakt. “De minister eist in zijn eigen plannen ook niet de macht op zelf een sturende rol te spelen. In die zin toont de minister zich een ambitieus brullende, maar tandeloze leeuw.”

Uit het plan: Een sterkere beroepsorganisatie voor leraren kan hen ondersteunen in hun professionele ontwikkeling.

Hoewel ik me voorgenomen heb het plan in detail te gaan beoordelen is mijn eerste reactie niet gunstig. Het is realistisch dat het plan uitgaat van het besef dat er een proces van herstel moet worden ingezet, dat pas over een groot aantal jaren goed onderwijs voor de jeugd zal kunnen opleveren. Het is heel triest, maar als gevolg van jarenlang gepruts vanuit een politieke ideologie zal het in enige generaties slechts voor de meest intelligente en best opgevoede leerlingen weggelegd zijn zich te ontplooien overeenkomstig hun aanleg en capaciteiten.

Vandaag deed ik een merkwaardige ontdekking. Omdat de schoolboeken toch de leiddraad zijn in het onderwijs besloot ik mijn informatie over het primair en voortgezet onderwijs eens op te frissen met de aankoop van een reeks schoolboeken. Daar de boekhandels in Delft me hier niet aan konden helpen ging ik naar Donner in Rotterdam. Enige jaren terug was ik daar ook al geweest met de vraag naar schoolboeken.

Zojuist het boek van Theo Thijssen 'De gelukkige klas' gelezen. Een haast ontroerende ondersteuning van de doelstellingen van BON !