Wat was er mis met de uitleg van de vorige eeuw. De meeste ouderen kunnen foutloos lezen, schrijven en vlot rekenen, terwijl ze allen basisonderwijs hebben gehad. Doorstuderen was tot aan de Mammoetwet alleen weggelegd voor de beter gesitueerden. Nu hebben we 20% functioneel analfabeten aan het eind van de basisschool. Met alleen een stimulerende leeromgeving komt het echt niet vanzelf goed. Teveel ouders klagen steen en been dat hun kind niets leert en hun kind naar een te laag schooladvies wordt verwezen. De testrapporten wijzen dan vaak een veel hoger IQ uit. Deze ouders gaan naarstig op zoek naar de juiste begeleiding . Niet voor niets rijzen de studiebegeleidingsinstituten als paddenstoelen uit de grond, ook voor het basisonderwijs. Niet voor niets zijn vele kinderen doodongelukkig op school, omdat ze het gevoel hebben er leuk bezig gehouden te worden en er niets te leren. Vele kinderen zijn dolblij met mijn hulp en ouders zouden echt niet naar mij toe komen als ze me zagen als die antieke juf uit de vorige eeuw. Ook spellingsregels kun je kinderen leren met grapjes. Teveel kinderen heb ik de laatste jaren ontmoet die niet leerden lezen en foutloos schrijven en na een poosje lukte dat wel. Dolgelukkig waren ze. Geen enkel kind wil dom lijken.
Vindt 9-11-1989 het niet intriest dat 20% als functioneel analfabeet van de basisschool komt of tellen voor hem die kinderen niet mee. Deze kinderen moeten ook nog 50 tot 60 jaar of langer door het leven. Dit leven biedt voor hen weinig toekomst als functioneel analfabeet. Zij kunnen door hun analfabetisme nooit commentaar leveren en zijn overgeleverd aan de willekeur van andere mensen. Vaak begrijpen ze alles, maar hebben nooit fatsoenlijk geleerd alles op papier te zetten en zijn dus letterlijk gehandicapt.

Nee hoor Bernard. Bij rekenen ben ik zeer voor regels: "delen door een breuk is vermenigvuldigen met het omgekeerde", een uitstekende regel, werkt altijd.
Ik ben er op tegen dat kinderen met flessen limonade en glazen aan de gang gaan om te kijken hoe vaak een kwart past in anderhalf.
Ook bij taal ben ik erg voor gebruik van de regels. Daar waar er een regel is om iets met een d of t, een ij of ei te spellen: vertel het de kinderen ajb.

Er is wel een verschil tussen "uitleggen hoe" en "uitleggen waarom". Bij rekenen is perfect uit te leggen waarom de rekenregel werkt en dat hij altijd werkt. Maar je kunt een regel ook gebruiken zonder te weten waarom die werkt. Een uitstekend uitgangspunt: eerst doen en pas later (soms) begrijpen waarom het zo werkt.
Bij taal is dat wellicht iets anders, het waarom is veel minder eenduidig en uitleggen is vanzelfsprekend alleen "uitleggen hoe". Met de regel uitleggen bedoel ik hier dan ook vertellen hoe de regel werkt, niet waarom die zo werkt, niet waar de ij en de ei vandaan komen of waarom en onder welke invloed de taal is gegroeid tot wat het nu is.

Je moet de regels oefenen, uit het hoofd leren. Zowel bij taal als bij rekenen. Of je de regels ook begrijpt is in eerste instantie niet echt aan de orde, dat komt wellicht later wel.

Als je goed leert spellen door van alle woorden het woordbeeld op te slaan en geen regels leert of bedenkt is dat uitermate saai en duurt het erg lang eer je zinnen kunt maken die foutloos gespeld zijn. En als je geheugen je ooit in de steek laat kun je het woordbeeld niet reconstrueren. Verder “begrijp” je de spellingsregels niet allemaal maar voer je algorithmen uit. Dat is bij een staartdeling precies dat waarmee men in opa’s (mijn) tijd bij het leren van de staartdeling mee begon. Eerst een algorithme inslijpen. Als je na veel oefenen (het toepassen van een algorithme) een door jou gemaakte staartdeling uitzoekt en nagaat wat je precies gedaan hebt “begrijp” je het plotseling. Als de uitkomst van een deling 378 is heb je nagevorst dat je het deeltal vindt door 300 keer de deler, 70 keer de deler en 8 keer de deler bij elkaar op te tellen. Uit de distributiewet volgt dan dat 378 keer de deler gelijk is aan het deeltal. Dat zie je het gemakkelijkste in NA oefening.Seger Weehuizen