Het zou interessant zijn om eens een schema te maken van alle organisaties waar een school mee te maken heeft / aan deelneemt en de relaties daartussen.

Als school heb je met je directie te maken, de bovenschoolse directie (soms), het bestuur, samenwerking met pabo's en lerarenopleidingen, met de apssen van deze wereld en de begeleidingsdiensten. Die hebben zelf weer weet ik veel hoeveel andere connecties, natuurlijk met de zorginstellingen, wellicht de politie etc etc.

Klinkt fijn natuurlijk, maar voor elk van die relaties is er een lijntje dat onderhouden moet worden. Al dat onderhouden zijn activiteiten, is geld, dat NIET in de klas terecht komt. Vaak hebben een aantal van die verbanden ook hetzelfde doel, of in ieder geval doelen waardoor er overeenstemming tussen de verschillende verbanden nodig is. Het geld gaat dus niet alleen niet naar het onderwijs, maar door de spaghetti van verbanden komt er ook helemaal niks van terecht. Zo bekeken is het nog een wonder dat 20% van de gelden wel op school terecht komen.

In de wiskunde, de grafentheorie, kunnen we het gewoon uitrekenen. Als je 3 knooppunten met lijntjes verbindt, dan heb je 3 lijntjes nodig, verbind je 4 knopen volledig, dan heb je 6 (=4x3/2) lijntjes nodig, dat loopt fiks op: bij 10 knooppunten (en daar kom je zo aan), heb je 45 (10x9/2) verbindingen. Het wordt nog erger als die knooppunten gaan clusteren, en dat gebeurt ook.

Zo was ik een paar jaar geleden betrokken bij de digitale universiteit: dat betekent plots veel geld te besteden. Dus in een chique ruimte, mooie leren stoelen, prachtige houten tafels, heerlijke koffie en iedereen een laptop en microfoon voor de neus (wat daar mee moest was me niet duidelijk). Roel Pieper als aftrapper. Of we, als gezamenlijke lerarenopleidingen, maar even wilde nadenken wat onze prioriteiten waren op het gebied van ICT. Er was iets van 20 miljoen (gulden) beschikbaar. Er werd een rondje gemaakt. Opleiding A wilde wel graag een systeem x ontwikkelen, maar was daarover al intern in overleg met de andere opleidingen van dezelfde hogeschool en extern met een universitaire relatie. Opleiding B wilde graag systeem Y, maar dat kon vanwegen afspraken eigenlijk alleen als opleiding Z meedeed, maar die was verwikkeld in een ander cluster en daar was men bezig met een vergelijkbaar systeem Q te ontwerpen. Ik was nummer 5 die wat mocht zeggen en kon alleen concluderen dat we het geld wellicht beter terug konden geven. Ik geloof niet dat dat erg op prijs werd gesteld.

Oh ja, dat systeem is er 5 jaar later toch gekomen, in (gelukkig) zeer beperkte vorm, maar niet nadat een eerder ontwikkeld systeem ook een paar miljoen had gekost, maar nooit operationeel is geweest.

van bezuinigen en alles 't reguliere basisonderwijs de strot induwen, is al in volle gang en lijkt me niet meer te stoppen. Directies en besturen doen lekker mee en juffen en enkele meester zijn niet weerbaar genoeg om e.e.a. te stoppen, laat staan af te remmen. Ik werk in een grote stad op reguliere en op so scholen. Segregatie, verjuffing en meer negatieve effecten, "spiralen" onbekommerd verder omlaag. 't Enige wat besturen/politiek verzinnen, is (model)Nijmegen en dat is gedoemd te mislukken. Negatief, pessimistisch, cynisch beeld? Inderdaad. Maar wel vanaf de werkvloer! Juist wsns afschaffen, zou 'n positief begin van oplossingen kunnen bewerkstelligen. 'n Gewone juf (meester) met gewone kinderen in de klas. Speciale kinderen op speciale scholen. Eigenlijk kindonterend dat die kinderen naar 't reguliere onderwijs moeten, waar ze onvoldoende zorg en aandacht gaan krijgen.

kun je twee groepen onderscheiden. Die van de leerkrachten op de basisvloer en die van begeleiders (etc), die niet op de basisvloer staan. Mij valt op, dat de eerste groep 't steeds moeilijker krijgt, met de toestroom van "probleemkinderen" en de tweede steeds drukker bezig is met schema's, HP's, overleg, etc. etc. etc.
Wat is 't positieve van WSNS? Wat heeft een euro, geworpen in het onderwijs, te maken met de juf, die (nu) aan 't verzuipen is?