Google zoeken
Artikel van Harm Beertema over CGO in het mbo geplaatst
by redactie | Za, 16/05/2009 - 15:53
Bij "in de media" is een artikel uit NRC van 16 april van Harm Beertema geplaatst. Zie ook hier
De BON-kernpunten
- Geef de docent zijn vak terug.
- Organiseer goed onderwijs door hoogopgeleide docenten.
- Het grootste deel van het onderwijsbudget moet gaan naar het primaire proces.
- Het management moet in dienst staan van het primaire proces.
- Zeggenschap over de inrichting van het onderwijs binnen de instituten moet liggen bij leraren en docenten.
Onderwijsvacatures
Het Haarlemmermeerlyceum te Hoofddorp zoekt: vakinhoudelijk sterke 1ste graad natuurkunde docent
Website BON rekenhulp
De website bonrekenhulp.nl/ wordt door BON in samenwerking met de Stichting Goed Rekenonderwijs onderhouden en biedt voor leerkrachten, leerlingen, ouders en andere belangstellenden een schat aan informatie over het rekenonderwijs op de basisschool.
Deltaplan BON
ALV en Symposium 2010
Bloemlezing "Best Of BON"
Vakwerk
Top 7 forumonderwerpen
Populaire inhoud
Voor de discussie op deze site gelden spelregels. Berichten op deze site weerspiegelen niet automatisch de standpunten van BON
Reacties
Harm
Maak je geen zorgen over het CGO in het MBO.
Het ROC, waar ik werkzaam ben, heeft over 2008 een verlies geleden. Een van de maatregelen van het CvB is het dichtdraaien van de geldkraan die was opengezet om het CGO goed te implementeren. In de laatste benchmark wordt geconstateerd dat de financiële positie van de ROC's in 2007 enorm is verslechterd en men verwacht in 2008 nog een verdere terugval.
Gevolgen voor mijn team: de docenten mogen zelf CGO invoeren. Dat wil zeggen dat wij het invoeren op een manier die ons het beste past.
Naast deze financiële problemen komt er steeds meer aandacht voor 'landelijke' examens. Deze maand vindt de nul-meting plaats voor Nederlands en rekenvaardigheid. Het komend schooljaar zijn de eerste experimentele examens Engels. Over twee jaar hebben we de eerste examens Nederlands en rekenvaardigheid.
Ik denk dat we over enkele jaren ook weer gaan praten over examens voor de 'technische' vakken. Zie in dit kader ook het bericht van Koen Free (ROC Koning Willem I Den Bosch). Hij wil een apart MBO voor niveau 3 en 4 om de doorstroom naar het HBO te bevorderen; hij wil terug naar de MEAO en de MTS van weleer.
Over 5 jaar praat niemand meer over CGO.
Wat wel blijft, maar dat is in het verleden nooit anders geweest, is het zoeken naar een onderwijsvorm die de MBO-jeugd wel aanspreekt.
Als er al geen geld voor CGO is, dan zeker geen geld voor degelijk onderwijs. Als de docenten er al (nog) zijn.
Overigens dateert het bericht van Coen Free al van afgelopen augustus. Zie Trouw en een eerdere discussie hierover op ons forum.
Ik weet overigens niet wat daarvan geworden is, maar misschien heeft het een relatie met dat idee van funderend MBO dat pas zo plots gelanceerd is.
Conclusie: goede zaak dat de CGO / ROC lobby wat zwalkend lijkt, ik heb alleen geen vertrouwen in de uitkomst de poet is er doorheen gedraaid, de docenten zijn afgevoerd dus hoe het zaakje weer op poten gezet kan worden onder dezelfde bezielende leiding als die het verkloot heeft is me niet duidelijk.
zie de site van de mbo-raad; persbericht van 6 mei jl.
http://www.mboraad.nl/News.aspx?news=626
Het wachten is op het eerste faillissement; dan vallen de koppen 'van de bezielende leiding' .
Zoals altijd moeten zij die achterblijven puin ruimen.
Kun je ook weer zien als een uitdaging.
Als ze bij de ene instelling (met een fikse handdruk) verdwijnen, dan vinden ze bij de andere instelling binnen de kortste keren nieuw emplooi. Vaak zelfs in een ietwat hogere functie. Voorwaarde is dat ze solidair blijven met de club van ons soort mensen.
Ik heb in al die jaren dat ik werk heel erg veel directeuren en bestuurders het veld zien ruimen, maar bijna zonder uitzondering bleken ze een half jaar later op een vergelijkbare instelling weer "goed" terecht gekomen. Niet veel anders dan mislukte politici eigenlijk. Vandaar dat al die jongens en meisjes elkaar ook nooit werkelijk afvallen. Het is het lucratieve spelletje van de boven ons gestelden. Koppen vallen niet, ze rollen van de ene golfhole in de andere.
Bij managers maakt het niet uit of de kop erop blijft, of hij rolt of valt. Als zij falen gaan ze weg 'voor een nieuwe uitdaging' of met vervroegd pensioen (zij wel!). Ondertussen wordt er een vette extra storting gedaan voor hun pensioen en met een beetje mazzel blijven ze tot hun 65e beschikbaar als betaald 'adviseur'. Ondertussen moeten de werknemers die niet gefaald hebben, maar wel een tijdelijke aanstelling hebben, het veld ruimen, hoe goed ze ook zijn, hoe hard ze ook geploeterd hebben.
Toevallig werk ik ook op een ROC waar nu wegens slecht financieel beleid een hele hoop mensen uit moeten. WIJ moesten echter verplicht (bonus voor CvB) het CGL gaan opzetten in onze eigen tijd. Voor ons dus geen verslechtering; hoogstens hebben we wat minder last van de tuttebollen die malle onwerkbare documenten maken en onze voorstellen voortdurend afkeuren wegens te weinig competentiegericht. Daar gaan er nu een paar van uit.
Jack Biskop (CDA) vindt de motie van de SP voorbarig: 'Nog vóór het zomerreces was al gepland om het in de Kamer te hebben over welke onderwerpen docenten of deelnemers instemmingsrecht krijgen. Door het indienen van deze motie is er alleen maar meer onrust gekomen', verklaart hij. Volgens Biskop zou het een chaos op het mbo worden als docenten instemmingsbevoegdheid krijgen bij de invoering van cgo. 'Als je iedere keer opnieuw aan individuele opleidingen gaat vragen of ze door willen gaan met competentiegericht onderwijs of niet, kunnen er heel rare situaties ontstaan', meent hij. 'Dan loop je de kans dat binnen één roc het ene team het wel eens is, en het andere niet. Dat wordt dan één grote chaos.' De politicus was dan ook stomverbaasd dat een meerderheid van de Kamer instemde. 'Uit diverse onderzoeken is gebleken dat de rol van de docent is achtergebleven bij de ontwikkeling van competentiegericht leren. Laat ik voorop stellen dat wij van de CDA-fractie dit ook niet ontkennen. Ik begrijp heel goed dat bij sommige leraren enige weerstand is ontstaan over deze vorm van onderwijs. Maar nu slaan we naar mijn mening door naar de andere kant. Natuurlijk zijn docenten belangrijk en telt hun stem op school mee. Beleid dat gemaakt wordt door het Rijk, de scholen en het bedrijfsleven terugbrengen naar het niveau van een docententeam van een opleiding: dat vind ik niet kunnen. Er wordt dan wel een heel belangrijk deel van de sturing van onderwijs uit handen van het bestuur gehaald.'
Volgens CDA'er Biskop moet de Kamer gaan bedenken op welke wijze de docenten medezeggenschap krijgen over onderwijskundige concepten. 'Als het aan mij ligt, gebeurt dit meedenken in de vorm van adviesrecht zoals nu ook al gaat bij medezeggenschapsraden. Zo gaat dat ook bij andere onderwijstypen, ik zou niet weten waarom het dan bij het mbo anders zou moeten.'
Bron: Schooljournaal no 16 / 16.05.09
Traditioneel heeft het CDA een grote aanhang onder de boeren. Biskop zou daar eens langs moeten gaan met zijn Stalinistische standpunt. 'Beste boeren, jullie mogen best meedenken over wat je op je akkers gaat verbouwen, als het maar wél koolzaad wordt. Jullie begrijpen toch wel dat het een chaos wordt wanneer de ene boer rogge gaat verbouwen en de andere haver? De Partij moet eens goed nadenken hoe de boeren medezeggenschap krijgen over landbouwkundige concepten. Beslissingen die genomen worden door het Centraal Comité van het CDA terugbrengen naar het niveau van een boer op een boerenbedrijf: dat vind ik niet kunnen.'
Ik denk dat Biskop blij mag zijn als hij dan niet achter een tractor over het Binnenhof wordt gesleept. Maar over het onderwijs durft hij gewoon zijn Stalinistische praatjes af te steken.
Ten eerste:
De Commissie Dijsselbloem heeft onderscheid gemaakt tussen wat leerlingen aan het eind van een opleiding moeten kennen en kunnen en de manier waarop dat bereikt wordt. Voor het eerste zorgen de betalers, dwz de regering en het parlement alsmede eventuele schoolgeldbetalenden. Het tweede kan het beste overgelaten worden aan de docenten en geschiedt, afhankelijk van waar het om gaat en de gewenste of noodzakelijke mate van interactie, individueel, binnen vaksecties of op lerarenvergaderingen. Leerlingen en zeker betalende leerlingen of hun ouders moeten ook de wijze waarop de leerlingen onderwijs krijgen kunnen beïnvloeden, bij voorkeur doordat zij kunnen kiezen uit meerdere scholen die voor hetzelfde of een gelijkwaardig diploma opleiden. Bij beroepsopleidingen hebben werkgevers natuurlijk veel in de melk te brokkelen. Maar alleen maar indirect. Als het goed is subsidieert een regering geen beroepsopleidingen die voor de betreffende werkgevers nutteloos zijn. Schollen hebben natuurlijk wel een lerarensecretariaat en een lerarenwoordvoerder nodig maar voor scholenbesturen zie ik helemaal geen zinvolle plaats in deze schets.
Ten tweede:
Door het invoeren van competentiegericht onderwijs bemoeilijken de schoolbesturen de vaststelling van de waarde van de afzonderlijke diploma’s. Wanneer je het resultaat van een opleiding niet kunt meten moet je je aandacht wel gaan richten op de hoedanigheid van de weg die een leerling moet gaan. Het invoeren van het CGO geeft de scholenbesturen een mooie reden om zich met het doen en laten van de leraren te bemoeien. Omdat deze bemoeienis niet totwaardervollere diploma’s zal leiden kunnen we beter van een mooi excuus spreken.
Seger Weehuizen
Ook voorzitter van de MBO Raad, Jan van Zijl, vreesde chaos in het middelbaar beroepsonderwijs als er een vetorecht voor docenten zou komen. 'Ik ben wel enigszins blij dat de motie niet letterlijk wordt uitgevoerd, ja', vertelt hij. 'Het is te kort door de bocht om wettelijk te regelen dat leraren het laatste woord hebben over competentiegericht leren. Dat zou voor scheve verhoudingen tussen roc's kunnen zorgen, omdat de ene instelling dan wel met deze onderwijsvorm gaat werken en de ander niet.' Het argument van de SP, die vasthoudt aan de conclusie van de commissie Dijsselbloem dat er geen grote onderwijsvernieuwingen mogen plaatsvinden bij onvoldoende draagvlak, wuift Van Zijl weg. 'Je kunt niet met terugwerkende kracht de conclusie van deze commissie inzetten. Een motie indienen terwijl er al jaren experimenten met competentiegericht onderwijs gaande zijn, dat is de spelregels veranderen tijdens de wedstrijd. Wél kunnen we wijze lessen uit het verleden trekken. Zo wil de MBO raad wel degelijk dat opleidingen die er nog niet helemaal klaar voor zijn, meer tijd krijgen om competentiegericht onderwijs in te voeren. En daarbij is het verstandig om de leraren te betrekken. Maar dat is wat anders dan docenten volledige zeggenschap geven, wat de motie van de SP beoogt.'
De argumentatie van MvB om het voorstel van de SP over het instemmingsrecht van docenten af te wijzen is gigantische onzin. Er zouden verschillen in waarde van de diploma's ontstaan. Dat was nou net het doel van het CGL. De scholen kunnen zelf in hun wijsheid besluiten wanneer iemand 'vakdeskundig' is of 'zijn werk goed kan voorbereiden'. Dat is de kern van het CGL en de resultaten zijn er naar. Op dit moment zijn er scholen die nog maar de helft of minder van de vaktheorie aanbieden die er vroeger was. Zo kun je iedereen aan een diploma en jezelf aan de outputfinanciering helpen, krijg je geen gedonder met de aanval op de uitval en kun je het veld leuke cijfers presenteren. Dat het onderwijsniveau met de helft gedaald is: dat is een probleem voor conservatieve ouwe zeikerds die niets weten van de generatie Einstein.
Volgens Van Zijl is er een andere weg, meer in de geest van de motie, om leraren te laten meedenken over competentiegericht onderwijs. 'En die is fundamenteler. Intensief wordt er nu gewerkt aan een uniek professioneel statuut, waarin precies geregeld wordt hoe de verhoudingen tussen het bestuur en management én de invloed van docenten moeten zijn met betrekking tot competentiegericht onderwijs.' Want dat deze nieuwe onderwijsvorm er moet komen, staat voor de voorzitter van de overkoepelende werkgeversorganisatie buiten kijf. 'De Kameronderzoeken laten zien dat er wel degelijk een breed draagvlak is voor het aanpassen van het beroepsonderwijs aan de wensen van de arbeidsmarkt. Dat betekent alleen niet dat de invoering van competentiegericht onderwijs altijd even perfect verloopt. Op veel punten is er absoluut verbetering nodig, zoals bij het begeleiden van de studenten en docenten. En er moet wel voldoende geld in kas zijn, willen we tot een succesvolle landelijke invoering van competentiegericht onderwijs komen. Dit alles is inderdaad een heel karwei, maar ik ben ervan overtuigd dat we die klus kunnen klaren.'
Bron Schooljournaal no 16 / 16.05.09
Bestuurders moeten ten alle tijden tot aan het absolute einde van hun ongelijk blijven volhouden dat alles volgens plan verloopt. Toegeven dat er iets niet helemaal klopt betekent in hun ogen het einde van hun geliefde project of doelstelling. Zodra Wouter Bos zegt dat het misschien wel geheel an al mis gaat met de kredietcrisis heeft hij zijn politieke graf gegraven.
Ik herinner me nog mijn oude conrector, Matthé Sjamaar van het Niels Stensen College in Utrecht. De wijk verzwartte in rap tempo en Sjamaar vertelde wat iedereen wist: de school werd zwart en daardoor voor die allochtonen die de lat hoger legden, niet meer interessant. Dat hij dat uitsprak kostte hem de kop. De man werd vervangen door een slippendrager van het bestuur die als een popie jopie idioterie verzon om het tegen te houden en ...binnen twee jaar ook de pijp aan Maarten moest geven. School gesloten Sjamaars gelijk was bevestigd.
Bestuurders moeten doorvechten tot de laatste man, ieder verandering van de koers, iedere vorm van voortschrijdend inzicht is dodelijk. Naarmate de scholen groter worden en de besluitvorming dus verder af staat van de werkelijkheid is dat principe alleen maar sterker geworden.