Google zoeken
Examenserie NRC
Ook op de 'openbare' site van NRC: de EXAMENSERIE 2009. Uit het algemene artikel hierover:
"Deze krant sprak tijdens de examenperiode, die vorige week is afgesloten, met twaalf leraren. Over hun vak, over het examen van dit jaar en over wat Plasterk vorig jaar al had gezegd: dat het onderwijsniveau de afgelopen jaren is gedaald.
De meeste ondervraagde leraren onderschrijven de woorden van de minister. Ze vinden dat ze zonder (klassikale) overdracht van kennis en vaardigheden hun vak niet goed (hebben) kunnen uitoefenen en, belangrijker nog, dat ze hun leerlingen vaak te weinig hebben kunnen leren."
Is het allemaal weeklaag & ellende? Dat niet:
"De meeste leraren vinden dat de inhoud van hun vak te lijden heeft gehad onder de Tweede Fase. Maar, zeggen de leraren die nog voor de klas staan, aan mopperen heb je niets. „We moeten nu aan de slag."
Waarvan akte.
De BON-kernpunten
- Geef de docent zijn vak terug.
- Organiseer goed onderwijs door hoogopgeleide docenten.
- Het grootste deel van het onderwijsbudget moet gaan naar het primaire proces.
- Het management moet in dienst staan van het primaire proces.
- Zeggenschap over de inrichting van het onderwijs binnen de instituten moet liggen bij leraren en docenten.
Deltaplan BON
ALV en Symposium 2010
Bloemlezing "Best Of BON"
Vakwerk
Top 7 forumonderwerpen
Populaire inhoud
Van vandaag:
Voor de discussie op deze site gelden spelregels.
Maar de leraren blijven natuurlijk politiek correct, ook al slaan ze dan de meest onzinnige onzin uit zoals hieronder.
"De leraren van de examenserie hebben niet alleen maar kritiek op de vernieuwingen. Een aantal van hen is bijvoorbeeld positief over de nadruk die tegenwoordig ligt op het begrijpen en analyseren van de lesstof, en het kunnen beoordelen van bronnen, in plaats van louter op feitjes.
Doordat het meer om inzicht gaat, snappen leerlingen tegenwoordig misschien wel beter wat ze aan het doen zijn dan twintig jaar geleden. En ze kunnen zich beduidend beter presenteren dan vroeger en beter spreken, vonden de leraren.
Maar over het niveau zijn de meesten het eens: dat is gedaald.
Kinderen zijn slechter gaan schrijven. Doordat er minder tijd beschikbaar was per vak, missen ze vakkennis. Ze missen ook de context van de lesstof, doordat ze minder klassikaal les kregen, en dobberen soms stuurloos rond op internet met kennis die hun niets zegt. "
Meer inzicht, snappen beter terwijl ze vakkennis missen, de context van de lesstof??
Beter kunnen beoordelen van bronnen terwijl ze stuurloos ronddobberen op het internet met kennis die hun niets zegt??
Gelukkig kunnen de leerlingen nu beter presenteren, wat een vooruitgang.
Gelukkig kunnen de leerlingen nu beter presenteren, wat een vooruitgang.
Hebben we over 30 jaar een *acttractievere* BON-site.
Het inzicht neemt juist af, niet alleen bij leeerlingen en leraren maar zelfs bij examenmakers. Het correctievoorschrift is zo gedetailleerd dat het lijkt alsof er gedacht wordt dat sommige leraren zelf de oplossing niet meer kunnen bedenken - ik hoop niet dat dat werkelijk voorkomt maar gezien de opmars van Beun de Haas, ook in de bovenbouw, is dat niet helemaal uit te sluiten. Als leraar word je tegenwoordig soms geacht foute oplossingen goed te rekenen en voor volledig correcte oplossingen een punt af te trekken. Als je het als leraar beter meent te weten is dat volgens de goddelijke CEVO per definitie ten onrechte. Zie hier + hier
Ook als het correctiemodel evident fout is, staat het niet individuele docenten vrij om af te wijken van dat model. Daar is een goede reden voor: eliminatie van de fout op een voor alle leerlingen rechtvaardige manier.
Het is niet rechtvaardig als docent X antwoordoptie B van zijn leerlingen volgens voorschrift fout rekent, en docent Y datzelfde antwoord B goed (omdat docent Y en talloze collega's menen dat B evident goed is).
De enig juiste herstelmogelijkheid is om de gewraakte vraag, en de daarmee behaalde punten, irrelevant te verklaren voor de score. Dat is een beslissing die alleen de hoogste examenautoriteit kan nemen; dus niet individuele docenten of een groep docenten (zoals op een examenbespreking) die menen dat een antwoord evident fout is.
Dat is dan ook de reden dat geobserveerde gebreken in het voorschrift wél moet worden doorgegeven aan de hoogste exameninstantie, maar niet kan dienen als formeel amendement op het correctiemodel. Het is aan de CEVO om te besluiten of de klacht gegrond is.
Op die manier wordt geen leerling onnodig benadeeld of bevoordeeld.
Iets dat goed is, moet je goed rekenen. Zie correctievoorschrift 3.3. Daar staat niet dat de CEVO bepaalt wat goed is, maar dat vakinhoudelijke argumenten de doorslag geven. Zelfs als de CEVO nadrukkelijk aangeeft dat iets niet goed is, kun je op vakinhoudelijke gronden dat wel goed rekenen. Het vak is van de leraar en niet van de CEVO. Bedenk dat het CEVO antwoordmodel ook maar het model is van een collega leraar. Niet beter dan het model dat je zelf kunt bedenken. Zie eerste BON kernpunt: Geef de docent zijn vak terug. Dit onderdeel van het vak hebben we nog. Geef dat niet vrijwillig weg.
Anders ligt het bij door de CEVO fout of gedeeltelijk fout gegeven antwoorden. Als CEVO zegt dat je punten moet geven voor een deelantwoord, dan moet je ze ook geven, ook al zou je dat zelf bij een repetitie nooit doen.
Klaas Wilms
Voorschrift 2.3.3. is geen vrijbrief voor iedere leraar om bij de beoordeling van examenwerk zijn eigen vakinhoudelijke opvatting of geweten te volgen. Volgens mij citeer je selectief en parafraseer je de selectie onjuist. Het hele voorschrift luidt:
"Indien een antwoord op een open vraag niet in het beoordelingsmodel voorkomt en dit antwoord op grond van aantoonbare, vakinhoudelijke argumenten als juist of gedeeltelijk juist aangemerkt kan worden, moeten scorepunten worden toegekend naar analogie of in de geest van het beoordelingsmodel".
1. Het gaat bij dit voorschrift dus alleen om open vragen. Begrijpelijk, want daarvan kan in het correctiemodel nooit een uitputtende lijst 'goede antwoorden' worden gegeven. Als een leraar bij een gesloten vraag antwoord A vakinhoudelijk gezien het beste vindt, terwijl volgens het voorschrift B juist zou zijn, mag de docent *niet* zijn eigen opvatting volgen. Dit toont al een beperking van jouw opvatting dat 'het vak (het examen) van de leraar is, niet van de CEVO'.
2. Een antwoord op een open vraag dat niet letterlijk in het model voorkomt kan alléén punten verdienen als het inhoudelijk spoort met de gegeven voorbeeld-antwoorden ('naar analogie of in de geest van'). Een ander antwoord dat een individuele leraar goed acht, maar dat niet spoort met het model, hoort - m.i. terecht - géén punten te krijgen. Dus ook niet met dit voorschrift 2.3.3.
Het CE is niet van elke individuele leraar afzonderlijk. Het is een externe toets met een externe norm, aan elke klas opgelegd. Ik vind dat waardevol. De deskundigheid die nodig is voor een juiste én rechtvaardige beoordeling is niet eigendom van een individuele docent, maar van de beroepsgroep. Ergo: de CEVO, op punten te amenderen door (organisaties van) vakleraren.
Amendementen hebben soms de vorm van wijzigingen van het voorschrift (die dan voor iederéén gelden), vaker leiden ze tot een gerechtvaardigde verlaging van de norm (voor iedereen).
Over gesloten vragen heb ik het niet gehad. Daar heb ik niet mee te maken gehad. Voorschrift 4 lijkt me duidelijk.
Jouw punt 2 is niet juist. In het voorschrift 3.3 staat niet dat het antwoord naar anologie of in de geest van het beoordelingsmodel moet zijn zoals jij stelt, maar dat je punten moet toekennen naar analogie of in de geest van het beoordelingsmodel. Als de CEVO in haar antwoordmodel aangeeft dat een antwoord in 1 significant cijfer moet en dat je voor het juiste antwoord een punt krijgt, en de docent (en de tweede corrector) is op vakinhoudelijke gronden van oordeel dat het in 3 signifcante cijfers moet, dan moeten de punten toegekend worden. Het voorschrift 3.3 is bedoeld voor de individuele docent - want die moet het werk nakijken - en niet voor de beroepsgroep. Mochten eerste en tweede corrector er niet uitkomen, dan wordt het probleem vervolgens niet voorgelegd aan de beroepsgroep maar aan een derde docent. Die geeft de doorslag. Niet de beroepsgroep.
Klaas Wilms
Mijn ervaring met de CV's van geschiedenis is dat die juist níet extreem gedetailleerd zijn. Juist tot ergernis van nogal wat docenten: in het CV staat dan bij een vraag als antwoord: voorbeelden van een goed antwoord zijn ... en dan volgt een rijtje van 3 of 4 antwoorden waar er 10 mogelijk zijn (en die op het forum van de VGN en de vergaderingen ook gevonden worden). Daar gaat enorm veel nakijktijd in zitten want natuurlijk vinden leerlingen heel andere antwoorden dan de examenmakers hadden bedoeld. Als je dan VWO-ers hebt die in 3 uur tijd 17 kantjes vol weten te pennen en je moet ook je eigen CV nog eens gaan samenstellen ..... (en bij de 2e correctie in de slag met je collega ...)
Ik ben blij dat ik dit jaar géén examenklassen had en ik weet eigenlijk niet of ik ze volgend jaar nog wel wil (en dat is dan niet vanwege de leerlingen)
Ik vraag me af hoe men kan vaststellen dat er tegenwoordig beter 'gepresenteerd' wordt. Ik zou dat niet zo stellig durven zeggen, al was het alleen maar omdat ik niet zou weten wat ik met wat zou moeten vergelijken.
Het schriftelijk presenteren, waarmee ik bedoel 'een begrijpelijk verhaal over het voetlicht brengen', is er niet op vooruit gegaan. De zinsbouw en de spelling, voor een groot deel verantwoordelijk voor de begrijpelijkheid van een tekst, waren vroeger beslist beter.
Het laten afgaan van muziekjes en filmpjes hoeft niet per se een vooruitgang te betekenen. En zelfs al is het dat, dan is het niet de verdienste van de scholier van vandaag dat die mogelijkheden er nu zijn. Ik ben dus bang dat we óók het presenteren kunnen afvoeren van het lijstje schaamlappen van de vernieuwing.
Ik zou het zó, op de bekende genuanceerde wijze, willen samenvatten:
De Einsteingeneratie weet minder, kan minder, heeft meer praatjes, is minder gedisciplineerd en presenteert schriftelijk in elk geval slechter dan de voorgaande generaties.
Maar verder niets dan lof.
Van Slagter's weblog (website VO-raad): [...] "En als ik afga op de vele leerlingenportretten en examenoordelen in de kranten vinden veel docenten dat er geen sprake is van een niveauverlaging. Het Nederlandse onderwijs scoort nog altijd hoog. We kunnen straks weer duizenden geslaagden feliciteren."
Krantenartikelen als 'bewijs' dat er geen niveaudaling is. Tsja ......
In het van alle kanten rammelende COMMENTAAR voerde de NRC spitsvondige redeneringen (Het moeilijkere eindexamen van 2009 was niet slechter gemaakt dan die van de voorafgaande jaren) en waarschijnlijk niet gehaalde doelstellingen (meer dan vroeger zijn kinderen in staat zelfstandiger te werken en stof te begrijpen en te analyseren) aan om haar negatieve berichtgeving over de kwaliteit van het onderwijs af te zwakken in de hoop zo alle lezers tevreden te stellen. Leerlingen beheersen het Nederlands slechter dan vroeger maar zouden wel beter dan vroeger in staat zijn om (geschreven) leerstof te begrijpen en te analyseren. Hoe kan de hoofdredactie van een krant zulke onzin schrijven of goed keuren? Beseft zij ook niet dat het moeilijk te bewijzen is dat kinderen tegenwoordig via het bestuderen van teksten beter in staat zijn te begrijpen en te analyseren en dat het "leren leren" blijkbaar gelukt is. (zie verder mijn BLOG)
Seger Weehuizen
Leo prick heeft ooit voorgesteld dat de Nederlandse politici die zich de laatste 30 jaar met onderwijs hebben bezig gehouden zich zouden verontschuldigen voor alle ellende die zij de leraren hebben aangedaan door het opleggen van veranderingen die de leraren zeer belastten en bijna altijd verslechteringen waren. Laat de leraren maar wachten met het zich met volle kracht in te zetten totdat dat gebeurd is.
Seger Weehuizen