In hoeverre een directie van een een-pitter macht heeft, daar stond ik nooit zo bij stil. Ik loop al een aantal jaren mee op een goed presterende basisschool, zo goed presterend dat veel ouders er vol lof over spreken. Twee jaar geleden mocht ik mij echter naast teamlid ook tot de MR rekenen. In eerste instantie niet zozeer omdat het mij aan het hart ging, nee, het was een 'welkome aanvulling' op mijn norm-jaartaak waar door wat geschuif met collegae een tekort in was ontstaan.
De eerste paar vergaderingen bleken een interessante show, waarbij oudersgeleding, personeelsgeleding maar ook directie af en toe loodrecht tegenover elkaar bleken te staan. Het ging in de meeste gevallen over (in mijn ogen) futiele zaken als kleur van handdoeken en dikte van het toiletpapier. Het was een leuk introductie, vond ik toen nog.
Nu is de situatie echter wat minder mooi geworden. De oudergeleding vond het tijd worden om de achterban eens te laten weten wat er nu zoal werd gedaan en besproken binnen de MR, dus viel het woord jaarverslag. De secretaris, geen Reve of Grunberg maar zeker gemotiveerd ging aan de slag en luchtte het hart. Een concept werd verstuurd en ik redigeerde dat het een lust was.
Maar wat bleek? Ook de directeur had de uitdaging aangenomen en had gehele passages herschreven. Van halflege glazen werden spontaan halfvolle glazen gemaakt. Er werd niet zozeer met vaste gegevens gerommeld, nee het was eerder de toon en klank van sommige stukken die werden 'geharmoniseerd'. Een grappige bijkomstigheid hierbij was dat de MR het afgelopen jaar net had besloten zich te richten op openheid en transparantie, kennelijk iets dat de directeur niet helemaal had meegekregen, zelfs niet toen de oudergeleding uiteindelijk de directeur moest verzoeken de vergadering te verlaten om wille van de invloed van de directie op de uitspraken van de teamleden in de MR...
En nu? Nu zitten we in een impasse. De MR heeft een jaarverslag liggen, dat door de directie wordt geweigerd. Geweigerd omdat er een stuk in staat dat hem niet zint. Het wordt in de huidige vorm niet aan de ouders verstuurd, in ieder geval niet door 'de school', ofwel de directeur die als enige alle adressen van de ouders heeft (omwille van de privacy...)
Dus nu rijst bij mij de knagende vraag in hoeverre een directeur van een een-pitter kan en mag bepalen hoe en wat een MR nog doet (naast de toch al beperkte inspraak en advies mogelijkheden), als de directie op onderwijskundig vlak al alle beslissingen zelfstandig maakt (want:het bestuur volgt veelal de adviezen van de directie) en wijst op de goede resutaten die jaarlijks worden behaald? Dat zijn immers de zaken waar het om draait. Niet die ' vervelende' ouders, laat staan de MR.
Transparantie, dat is vooral goed voor glas, helderheid geldt voor bouillon en openheid is het halve werk van een deur.
Wordt dit een geschillenkwestie of zouden we als MR dan maar weer aan tafel moeten om de boel te sussen (wat waarschijnlijk inhoudt dat de directie wint...)
C-N.
Waarschijnlijk ben je nu hard op weg naar een arbeidsconflict. Ik spreek uit ervaring. Natuurlijk zijn mr-leden beschermd, natuurlijk. Dus wordt er wel iets anders verzonnen om je het werk zuur te maken, waartegen je dan protesteert (niet als mr-lid). Vervolgens blijk je een vervelende collega te zijn die niet in het team past. Gevolg: hoorzitting. Gevolg: je krijgt een hoeveelheid geld om weg te gaan. Tja, zo gaat dat hoor. Zo gaat dat gewoon. Ik word er weer helemaal droevig van.
Welkom op het beste onderwijsforum van Nederland.
Ik ben geen expert in MR zaken, al ben ik wel voorzitter geweest van een MR van een HBO opleiding. Duidelijk is dat de directeur geen lid is van de MR, en ook geen recht heeft op het wijzigen van verslagen van de MR.
Duidelijk is volgens mij ook dat het niet al te moeilijk moet zijn om het rapport in de openbaarheid te bregen zodat alle ouders het kunnen lezen. De directeur hoeft daar niet aan mee te werken. Zet het ergens op een website en laat het een aantal ouders weten. De tamtam zal de rest doen.
Ik denk dat het probleem eerder ligt in de relatie met de directeur, dan in formele zaken. Een directie heeft veel macht en docenten kunnen gemakkelijker dan vroeger aan de kant geschoven worden. De ouders hebben wat dat aangaat een onafhankelijker positie dan u heeft. De vraag is: bent u bereid een mogelijk risico te lopen door uw gerechtvaardigde wens door te zetten? Het lijkt me dat een stap opzij doen en de directeur zijn zin geven gelijk staat aan het opheffen van de MR.
Probeer de confrontatie aan te gaan zonder dat het persoonlijk wordt. Een beetje vakkundge directeur joet daar mee om kunnen gaan.
Overigens had de directeur natuurlijk nooit aan het MR jaarverslag mogen meeschrijven: hij is geen MR lid. Hij zou het concept nooit hebben moeten zien. Hooguit aan het einde, als het definitief is. Vanwege een vruchtbare samenwerking is het dan netjes het verslag eerst aan de directeur te laten lezen voordat het de wijde wereld ingaat. Maar wijzigingen daarin aanbrengen en actief meeschrijven vind ik onzuiver en onprofessioneel.
..zijn gerechtigd een ouderavond uit te schrijven.
Roep de directeur maar ter verantwoording.
Als ik mij niet vergis kan de directie alleen maar op uitdrukkelijk verzoek van de MR-raad een MR-vergadering bijwonen. Hij/zij kan natuurlijk wel op de "publieke tribune" (die zelden te vinden is maar een bordje lijkt mij genoeg) gaan zitten. De vergaderingen van de MR zijn immers openbaar. Maar als directeur op de publieke tribune zitten en niks mogen zeggen is natuurlijk een vernedering dus dat zal hij zelf niet doen. (Hij kan een stroman sturen). Je kunt ook de directeur voor bepaalde onderdelen van een vergadering uitnodigen en hem wat betreft de andere delen naar de publieke truibune verwijzen. Handhaven van het protocol accentueert de "parlementaire rechten" van de MR.
Seger Weehuizen
Je hebt volkomen gelijk Seger. In mijn MR tijd heb ik het hele scala aan houdingen geprobeerd. Begonnen als meedenker, ik had primair oog voor de gezamenlijke belangen, we willen toch allemaal de beste opleiding maken, voelde ik me op een gegeven moment verplicht om de procedures te gaan benadrukken. Dus: alleen maar besluiten nemen als er ruim van te voren voldoende stukken waren, zelfs eenvoudige afspraken niet meer in de rondvraag etc etc. Maar ook dat bleek mij weinig te helpen. De laatste (inmiddels al lang en breed zelf vertrokken directeur) waar ik tegenover zat was de slechtste manager / directeur die ik ooit gehad heb, maar was, wellicht ingefluisterd door haar "coach", uitstekend in staat de verdeel en heers tactiek toe te passen. Zo erg zelfs dat ze op een kritiek moment de voorzitter van de MR had aangesteld als manager van een andere opleiding, zodat deze voorzitter in zijn laatste dagen nog even kon kruiwagen voor Jannie. Vanzelfsprekend werden studenten ook ingezet om de macht van docenten te breken.
De facto heeft een MR niets in te brengen, was mijn conclusie en ik heb me daar verder verre van gehouden.